Plaid

W Londynie od początku lat 90. Andy Turner i Ed Handley rozwijają projekt Plaid, najpierw w ślad za The Black Dog, którego byli członkami założycielami, zanim stworzyli duet skoncentrowany na melodyjnej elektronice na skrzyżowaniu IDM, techno, ambient i rytmicznie bardzo wyciętej instrumentalnej pop. Plaid buduje muzykę z miękkimi pulsacjami, precyzyjnymi motywami syntezatorowymi i zmianami tempa, które unikają bezpośredniej skuteczności na parkiecie, nie odchodząc od niego całkowicie. Ich kariera prowadzi przez kilka wytwórni, w tym Warp, i regularną dyskografię z Not for Threes (1997), Rest Proof Clockwork (1999), Double Figure (2001), Spokes (2003), Scintilli (2011), Reachy Prints (2014), The Digging Remedy (2016), Polymer (2019) i Feorm Falorx (2022). Plaid prowadziło również ważną pracę nad remixami, częściowo zestawionymi na Parts in the Post (2003) i następnie Stem Sell (2021), jednocześnie współpracując z artystami takimi jak Björk, Nicolette czy Mara Carlyle. Na scenie duet często łączył brzmienie z propozycjami wizualnymi, zwłaszcza z Bobem Jarocem przy projekcie Greedy Baby, a także skomponował do obrazów, w szczególności ścieżki dźwiękowe Tekkonkinkreet (2006) i Heaven’s Door (2008) dla reżysera Michaela Ariasa.