Mon Laferte

Urodzona w Viña del Mar w Chile w 1983 roku jako Norma Monserrat Bustamante Laferte, Mon Laferte najpierw zdobyła rozgłos w rodzinnym kraju na początku lat 2000., a następnie przeniosła się do Meksyku — ruch ten okazał się trwałym punktem zwrotnym w jej karierze. Zbudowała dyskografię, w której przenikają się pop latynoski, rock, canción, bolero, ranchera, cumbia oraz latynoamerykańskie tradycje romantyczne, z twórczością skupioną na głosie, narracji i aranżacjach sięgających od elektrycznych składów po bardziej klasyczne orkiestracje. Po La chica de Rojo (2003), wydanym pod jej nazwiskiem, kontynuowała działalność płytami Desechable (2011) i Tornasol (2013), a następnie dopracowała swoją tożsamość artystyczną wydawnictwami Mon Laferte Vol. 1 (2015), La Trenza (2017), Norma (2018), Seis (2021), 1940 Carmen (2021) i Autopoiética (2023). Na pograniczu meksykańskiej sceny rockowej, latynoamerykańskiej canción i form bliższych kabaretowi czy boleru, Mon Laferte rozwija swój repertuar, nie ograniczając się do jednego rejestru. Przeplata utwory bezpośrednie, ballady hiszpańskojęzycznej tradycji i bardziej współczesne kompozycje, prowadząc karierę dzieloną między Chile a Meksykiem.