Oumou Sangaré

Urodzona w Bamako w 1968 roku, Oumou Sangaré należy do tradycji wassoulou — muzyki południowego Mali, którą przekształciła w formę współczesną łączącą śpiew, kalabasę, perkusję, gitary i żeńskie chóry. Córka piosenkarki Aminaty Diakité, śpiewała od najmłodszych lat i w czasie dorastania koncertowała z Djoliba Percussions, zanim w 1990 roku wydała album Moussolou, dzięki któremu zyskała uznanie najpierw w Mali, później na świecie. Jej kariera rozwijała się dalej dzięki albumom Ko Sira (1993), Worotan (1996), Oumou (2003) i Seya (2009) — w estetyce, gdzie tradycyjne rytmy wassoulou dialogują z szerszymi aranżacjami, nie tracąc lokalnego osadzenia. Teksty Oumou Sangaré często podejmują tematykę sytuacji kobiet, małżeństw przymusowych i poligamii — zagadnień, które od początku są centralne w jej repertuarze. Obecna na scenach afrykańskich, europejskich i północnoamerykańskich, współpracowała także z Herbie Hancockiem i Tony Allenem. Na albumach Mogoya (2017), Acoustic (2020) i Timbuktu (2022) kontynuuje pracę łączącą malijskie dziedzictwo, osobiste tworzenie i otwartość na różne formy produkcji.