Oum

Urodzona w Casablance i wychowana między miastem a południem Maroka, Oum El Ghaït Benessahraoui bardzo wcześnie rozwija repertuar, w którym krzyżują się soul, jazz, wpływy gnawa i dziedzictwo hassani. Początkowo aktywna na marokańskiej scenie miejskiej na początku lat 2000, Oum stopniowo zwraca się ku bardziej akustycznemu pisaniu, skoncentrowanemu na głosie i instrumentach perkusyjnych, włączając elementy zapożyczone z muzyki saharyjskiej i północnoafrykańskich rytmów. Teksty Oum, po arabsku w dialekcie, w hassaniya i czasami po angielsku, poruszają zarówno intymne sprawy, jak i tematy społeczne czy duchowe, w bezpośrednim narracyjnym rejestrze. Album "Lik’Oum" z 2009 roku oznacza pierwszy etap dyskograficzny, następnie "Soul of Morocco" w 2013 roku, gdzie wyraźniej rysuje się brzmienie łączące aranżacje jazzowe, chóry i tradycyjne motywy, a potem "Zarabi" w 2015 roku, zbudowany wokół bardziej oszczędnych, pustynią inspirowanych faktur. Z "Daba" w 2019 roku Oum kontynuuje tę pracę łączenia marokańskiej muzyki popularnej, improwizacji jazzowej i współczesnych brzmień, otaczając się muzykami z europejskich i maghrebskich scen oraz rozwijając na scenie format zespołu o zmiennej geometrii, od kameralnych składów po bardziej zaaranżowane formacje.