Miguel Poveda

Urodzony w 1973 roku w Badalonie w Katalonii, Miguel Poveda rozwijał swoją sztukę w lokalnych peñas flamencas, zanim zwrócił na siebie uwagę w 1993 roku na Festiwalu del Cante de las Minas — przełomowym wydarzeniu, które zakorzeniło go w środowisku cante jondo. Cantaor pochodzący z katalońskiego otoczenia, lecz ściśle związany z Andaluzją, bada różne oblicza flamenco, prowadząc jednocześnie dialog z coplą i piosenką poetycką. Jego pierwszy album Viento del Este (1995) potwierdza podejście osadzone w formach tradycyjnych, natomiast Desglaç (2005) otwiera osobliwą drogę, adaptując na kataloński teksty poetów z jego regionu. Z albumem Coplas del querer (2009) zanurzył się w repertuar piosenki andaluzyjskiej, a następnie kontynuował pracę z poezją przy Sonetos y Poemas para la Libertad (2015) i Enlorquecido (2018), poświęconym światu Federico García Lorci. Jego dyskografia przeplata nagrania recitali flamenco z projektami orkiestrowymi i literackimi hołdami, często we współpracy z gitarzystami i aranżerami zarówno ze sceny flamenco, jak i ze współczesnej muzyki hiszpańskiej. Obecny na licznych scenach w Hiszpanii, Europie i Ameryce Łacińskiej, Miguel Poveda tworzy karierę, w której cante flamenco prowadzi rozmowy z różnymi językami, formatami koncertów i kontekstami kulturowymi, nie tracąc przy tym swoich ludowych korzeni.