Michel Pagliaro

Urodzony w Montrealu w 1948 roku Michel Pagliaro wpisuje się w falę rocka, która przetoczyła się przez Quebec pod koniec lat 60., po debiucie w lokalnych zespołach, takich jak Les Chanceliers. Już wcześnie Pagliaro przyjął repertuar rockowy i poprockowy z domieszką bluesa i hard rocka, podkreślany gitarą i bezpośrednim wokalem, wykonywany zarówno po francusku, jak i po angielsku. Na początku lat 70. rozpoczął solową karierę wydawniczą albumem Pagliaro (1971), a następnie drugim albumem również zatytułowanym Pagliaro w 1973 roku, co umocniło jego dwujęzyczną pozycję na kanadyjskiej scenie. Utwory takie jak "Lovin’ You Ain’t Easy" czy "J’entends frapper" wprowadziły Michela Pagliaro do repertuaru, w którym elektryczne riffy, proste linie melodyczne i zapadające w pamięć refreny tworzą kompozycje zorientowane na piosenkę rockową. Album Pag z 1976 roku towarzyszył okresowi naznaczonemu intensywnymi trasami koncertowymi po Quebecu i reszcie Kanady, w klubach rockowych, na festiwalach i w programach telewizyjnych. Następnie Michel Pagliaro na przemian nagrywał w studiu i koncertował, eksplorował bardziej melodyjne formy, nie rezygnując z rockowej energii swoich początków, i nadal poruszał się między kręgami frankofońskimi i anglofońskimi, rozwijając swój katalog i jednocześnie regularnie reinterpretując na scenie kompozycje, które ukształtowały jego artystyczną tożsamość.