Nils Landgren

Urodzony w Degerfors, w Värmlandzie w Szwecji, Nils Landgren najpierw kształcił się w klasycznym trombonie, zanim na początku lat 70. zwrócił się ku jazzowi, a następnie osiedlił się w Sztokholmie, gdzie rozpoczynała się jego kariera zawodowa. Trąbonista i wokalista, Landgren rozwija język leżący między jazzem, funkem, soulem, fusion i bardziej intymnym, melodycznym repertuarem, z elastyczną, bardzo wyraźną techniką gry i regularnie włączaną w jego projekty obecnością wokalną. Po studialnych i scenicznych kolaboracjach z artystami takimi jak Thad Jones, ABBA, The Crusaders, Eddie Harris czy Herbie Hancock, wydał swoje pierwsze solowe albumy w latach 80., w tym Planet Rock (1983) i Streetfighter (1984). W 1992 Landgren założył zespół, który stał się Nils Landgren Funk Unit, centralna formacja jego kariery, z którą ugruntował brzmienie łączące stłoczone groove’y, instrumenty dęte, jazzową improwizację i energię funk, widoczne m.in. na Live in Stockholm (1994), Paint It Blue (1996), 5000 Miles (1999) czy Raw - Celebrating 30 Years (2024). Równocześnie Landgren prowadził bardziej akustyczną i lyriczną stronę, widoczną na Ballads (1992), Sentimental Journey (2002), a także w projektach z Rigmor Gustafsson, Jan Lundgren, Michael Wollny czy Esbjörn Svensson. Obecny także w świecie big bandów, zwłaszcza z NDR Bigband, Landgren pracował także jako producent, dyrektor artystyczny festiwalu i pedagog w Hamburgu.