Nass el Ghiwane

Powstały na początku lat 70. XX wieku w robotniczych dzielnicach Casablanki zespół Nass el Ghiwane wpisuje się w odnowę marokańskiej muzyki miejskiej, łącząc śpiew w dialekcie, poezję malhoun, repertuary gnawa i sufickie wpływy. Częściowo wywodzący się z teatru, zwłaszcza z doświadczeń związanych z Tayebem Saddikim, członkowie założyciele najpierw rozwijali swoje piosenki na scenie, zanim je nagrali, w kontekście silnych napięć społecznych i politycznych. Teksty, napisane w darija, poruszają kwestie warunków życia klas ludowych, duchowości i wewnętrznego wygnania, natomiast estetyka muzyczna opiera się na tradycyjnych instrumentach perkusyjnych, strunowych i zbiorowych chórach. Na przestrzeni dekad, pomimo zmian składu związanych ze zgonami i odejściami kilku muzyków, Nass el Ghiwane kontynuuje działalność — koncerty w Maroku, trasy zagraniczne i nagrania — pozostając związany z sceną, na której splatają się muzyka ludowa, zaangażowany teatr i film dokumentalny, w szczególności poprzez film „Trances” Ahmeda El Maanouniego, dokumentujący przełomowy okres w karierze zespołu.