Marc Copland

Urodzony w Filadelfii w 1948 roku Marc Copland rozpoczął karierę jako saksofoniosta altowy pod nazwiskiem Marc Cohen, zanim na początku lat 70. przeszedł do gry na fortepianie — rzadka zmiana instrumentu na takim poziomie w amerykańskim jazzie. Kształcił się w Nowym Jorku, m.in. na Columbia University, bywać na scenie loftów i przez jakiś czas grać z Chico Hamiltonem. Od końca lat 80. rozpoczął działalność jako lider przy fortepianie, wydając m.in. My Foolish Heart (1988), a następnie All Blues at Night (1992) i Songs Without End (1994). Jego kariera toczy się odtąd między Stanami Zjednoczonymi a Europą, najczęściej w solowych, duetowych, trio- lub kwartetowych składach, z stałymi współpracownikami takimi jak Gary Peacock, John Abercrombie, Dave Liebman, Drew Gress i Bill Stewart. Muzyka Marca Coplanda wpisuje się w nowoczesny jazz o post‑bopowych podstawach: tempo często powściągliwe, bardzo zniuansowana gra, płynne harmonie i wyraźne zamiłowanie do ballad oraz zawieszonych klimatów. To podejście przebija się przez płyty takie jak Haunted Heart and Other Ballads (2001), Time Within Time (2005), Alone (2009), Gary (2018), skoncentrowana na kompozycjach Gary’ego Peacocka, oraz John (2020), poświęcona Johnowi Abercrombie.