Mama Ladilla

Został założony w Madrycie w 1994 roku wokół Juana Abarci, Mamá Ladilla wpisuje się w rejestr, w którym krzyżują się satyryczny rock, punk rock, heavy metal i progresywne odchylenia, a teksty po hiszpańsku naznaczone są absurdem, grą słów i dość żrącą tonacją. Najpierw dostrzeżony w madridyjskim obiegu alternatywnym dzięki demo Directamente a la basura, trio wydało Arzobispofobia w 1996, a następnie poszło dalej z Naces, creces, te jodes y mueres w 1998, Requesound w 1999, Power de mí w 2001 i Analfabada w 2002, serią płyt, które precyzują nerwowy, gęsty i techniczny dźwięk bez utraty skuteczności rockowego formatu. Po ponownej edycji pierwszej demówki w 2004 Mamá Ladilla kontynuuje z Autorretrete w 2005 i Jamón beibe w 2010, utrzymując jednocześnie regularną aktywność sceniczna w Hiszpanii. Historia zespołu obejmuje także kilka zmian składu, Juan Abarca pozostaje centrum projektu, zanim do zespołu dołączy basista Sergio González w 2013 i Abel del Fresno na perkusji w 2014. Ten skład nagrywa Bilis w 2014, Coprofonía w 2015, live Un bis y a la cama w 2017, a następnie Quién pudriera w 2018 i Exhuma y sigue w 2021. Mamá Ladilla nadal zajmuje wyjątkowe miejsce na hiszpańskich scenach rockowych, między precyzją instrumentalną, energią punkową a czarnym humorem.