Manu Chao

Urodzony w Paryżu w 1961 roku w hiszpańskiej rodzinie na wygnaniu, Manu Chao najpierw działał na francuskiej scenie alternatywnej lat 80. z zespołami Hot Pants i Los Carayos, zanim w 1987 roku współzałożył Mano Negra wraz z bratem Antoine Chao i kilkoma bliskimi współpracownikami. W Mano Negra Manu Chao łączył rock, punk, ska, reggae i muzykę latynoską na albumach Patchanka (1988), Puta’s Fever (1989), King of Bongo (1991) i Casa Babylon (1994) w nerwowej, mieszanej formule, która szeroko krążyła między Francją, Hiszpanią a Ameryką Łacińską. Po rozpadzie grupy rozwinął bardziej mobilną ścieżkę artystyczną, zasilaną podróżami między Barceloną, Meksykiem, Brazylią, Afryką Zachodnią i innymi scenami międzynarodowymi. Jako solista stawia na wielojęzyczne piosenki po francusku, hiszpańsku, angielsku i portugalsku oraz na bardziej oszczędne brzmienie, w którym splatają się rumba, reggae, folk, akustyczny rock i motywy radiowe lub uliczne — szczególnie na płytach Clandestino (1998), Próxima Estación: Esperanza (2001), Sibérie m’était contéee (2004), La Radiolina (2007) i Viva Tu (2024). Na scenie rozwijał także swoje składy z Radio Bemba, a potem La Ventura, równocześnie kontynuując okazjonalne współprace, między innymi z Amadou i Mariam czy Calypso Rose.