Magnum

Powstały w Birmingham w 1972 roku wokół gitarzysty, kompozytora i producenta Tony’ego Clarkina oraz wokalisty Boba Catleya, Magnum początkowo wpisywał się w brytyjski melodyjny hard rock, z brzmieniem łączącym AOR, arena rock i bardzo narracyjne pisanie piosenek. Po występach na scenie lokalnej i jako support dla zespołów hardrockowych pod koniec lat 70. Magnum dopracował swój styl na albumach Kingdom of Madness (1978), Magnum II (1979) i przede wszystkim Chase the Dragon (1982). Prawdziwy zwrot nastąpił wraz z On a Storyteller’s Night (1985), które umocniło pozycję Magnum na scenie europejskiej, po czym nadeszła szersza, bardziej produkcyjna era oznaczona przez Vigilante (1986), nagraną z Rogerem Taylorem i Davidem Richardsem, Wings of Heaven (1988) oraz Goodnight L.A. (1990), wyprodukowane przez Keitha Olsena. Zespół rozpadł się w 1995 roku; przez pewien czas Clarkin i Catley kontynuowali działalność jako Hard Rain, zanim Magnum reaktywował się w 2001. Od powrotu Magnum zachował równowagę między czystymi gitarami, wyraźnymi klawiszami i melodyjnymi refrenami na płytach takich jak Breath of Life (2002), Princess Alice and the Broken Arrow (2007), The Visitation (2011), Lost on the Road to Eternity (2018), The Monster Roars (2022) i Here Comes the Rain (2024). Śmierć Tony’ego Clarkina w styczniu 2024 roku oznaczała koniec historycznego rdzenia zespołu, ale Magnum nadal występuje na żywo wokół Boba Catleya.