Ludwig Von 88

Urodzeni na paryskiej scenie alternatywnej na początku lat 80., Ludwig Von 88 powstał w 1983 roku w ślad za squatami, Pali-Kao i undergroundem Île-de-France. Zespół od samego początku rozwijał mieszankę punk rocka, pop punka, francuskiego rocka alternatywnego, reggae i absurdu, z tekstami idącymi od społecznej satyry po jawny nonsens. Ich droga wiąże się z ruchem składu, ale rdzeń wokół Karima Berrouki, Bruna Garcii, Charlu Ombre i Jean-Mi Rossignola na stałe odcisnął piętno na tożsamości Ludwig Von 88, zwłaszcza poprzez użycie rytmiki zaprogramowanej i upodobanie do chwytliwych refrenów, zmian tonacji i celowo odstających aranżacji. Po Houla la! w 1986 i Houlala 2: La Mission w 1987 Ludwig Von 88 wydał kilka albumów w latach 90., w tym Ce jour heureux est plein d’allégresse (1990), Tout pour le trash (1992), 17 plombs pour péter les tubes (1994), Hiroshima (50 ans d’inconscience) (1995) i Prophètes et Nains de jardin (1996). Po przerwie pod koniec lat 90. grupa wydała jeszcze La révolution n’est pas un dîner de gala w 2001, zanim powróciła na scenę w 2016. Ludwig Von 88 wznowił działalność nagraniową z 20 chansons optimistes pour en finir avec le futur (2019), a następnie Les 4 Saisons (2023), przedłużając estetykę, w której punk, parodia pop i duch ironii pozostają ściśle ze sobą powiązane.