Les Ogres de Barback

Utworzony w połowie lat 90. w regionie paryskim, Les Ogres de Barback skupia rodzeństwo Freda, Sama, Alice i Mathilde Burguière wokół francuskiej piosenki (chanson) czerpiącej z rocka, folku oraz muzyki ludowej i popularnej z Europy i innych zakątków świata. Kwartet od wczesnych lat rozwijał sceniczne praktyki oparte na grze na wielu instrumentach, gęstych akustycznych aranżacjach i bezpośrednim kontakcie z publicznością – występując w kawiarniach‑koncertach, niezależnych klubach, a następnie na festiwalach muzyki współczesnej. Pierwsze wydawnictwa, w tym album "Rue du temps" z 1997 roku, umieściły Les Ogres de Barback w nurcie piosenki narracyjnej, uważnej na detale codzienności i kwestie społeczne, z tekstami przeplatającymi intymne opowieści, miejskie kroniki i portrety. W kolejnych albumach — "Crocs" (2004), "Du simple au néant" (2007), "Comment je suis devenu voyageur" (2011), "Nos mains" (2015) i "Amours grises & colères rouges" (2019) — zespół poszerzył swoje brzmienie, wprowadzając balkanskie barwy, akcenty musette i elementy rocka elektrycznego. Równolegle z dyskografią Les Ogres de Barback realizowali projekt dla młodej publiczności, zapoczątkowany w 2003 roku kolektywną produkcją "La pittoresque histoire de Pitt Ocha", w którym wzięło udział wielu artystów sceny piosenki i muzyki świata, oraz podejmowali liczne współprace sceniczne z francuską sceną alternatywną, w szczególności z La Rue Kétanou i Les Hurlements d’Léo.