Kenny Garrett

Urodzony w Detroit w stanie Michigan w 1960 roku, Kenny Garrett zaistniał pod koniec lat 70. na amerykańskiej scenie jazzowej dzięki przenikliwemu graniu na saksofonie altowym, osadzonemu w post‑bopie, lecz otwartemu na hard bop, fusion oraz rytmiczne wpływy z Afryki i Azji. Kształcił się w kręgu Duke Ellington Orchestra prowadzonej przez Mercera Ellingtona od 1978 roku; następnie grał z Woodym Shawem, Freddie Hubbardem i Artem Blakeyem, dołączył do Jazz Messengers w 1986 roku. Karierę lidera rozpoczął wydawnictwem Introducing Kenny Garrett w 1985 roku, a rozwijał ją przez płyty takie jak African Exchange Student (1990), Black Hope (1992), Pursuance: The Music of John Coltrane (1996), Songbook (1997), Beyond the Wall (2006), Seeds from the Underground (2012), Pushing the World Away (2013), Do Your Dance! (2016) i Sounds from the Ancestors (2021). W latach 1987–1991 Garrett był również członkiem zespołu Milesa Davisa – był to przełomowy okres w jego karierze – po czym zintensyfikował działalność jako sideman, współpracując m.in. z Marcusem Millerem, Royem Haynesem, Chickiem Coreą i Johnem McLaughlinem. Na saksofonie altowym, sopranowym i flecie rozwija język bezpośredni, gęsty i ruchliwy, w którym wirtuozeria pozostaje związana ze śpiewem, groove’em i zbiorową improwizacją.