Kangding Ray

Pod pseudonimem Kangding Ray David Letellier rozwija od połowy lat 2000. pracę elektroniczną, powstałą we Francji i osiedloną w Berlinie, na styku techno, ambientu i bardziej eksperymentalnej pisowni dźwiękowej. Od początku związany z katalogiem Raster-Noton, zaznaczył swoją obecność płytami Stabil w 2006, następnie Automne Fold w 2008, OR w 2011 i Solens Arc w 2014, a potem kontynuował Hyper Opal Mantis w 2017 i Ultrachroma w 2022. Jego muzyka łączy szczegółowe tekstury, często fragmentaryczne rytmy, głębokie basy i intensywną pracę nad przestrzenią, z formami, które mogą przechodzić od utworu klubowego do bardziej abstrakcyjnych, immersyjnych konstrukcji. Kangding Ray działa na scenach elektronicznych, festiwalach i w formatach performatywnych, gdzie precyzja dźwięku liczy się równie mocno jak fizyczna energia rytmu. W ciągu swojej dyskografii rozwinął język od momentami surowego minimalizmu w stronę gęstszej, bardziej kolorowej i bardziej ruchomej materii, nie opuszczając przy tym pola, w którym napięcie, puls i poszukiwania formalne pozostają ściśle powiązane.