Herman van Veen

Urodzony w Utrechcie w 1945 roku Herman van Veen od lat pięćdziesiątych XX wieku rozwija twórczość na skrzyżowaniu piosenki, kabaretu, teatru muzycznego i scenicznego opowiadania. Wykształcony w Conservatorium w Utrechcie w skrzypcach, śpiewie i pedagogice muzycznej, od samego początku buduje własny język, w którym łączą się piosenka autorska, orkiestracyjny pop, wpływy folk i tradycja holenderskich chansonier, z dużym naciskiem na słowo, grę i inscenizację. Herman van Veen rozpoczyna karierę w kreatywnym duecie z pianistą Erik van der Wurff, poznanym podczas studiów, zanim w 1968 roku założył strukturę Harlekijn. Obecny w Niderlandach, w Niemczech, we Francji i w kilku innych krajach europejskich, nagrywa w kilku językach i dostosowuje część swojego repertuaru do publiczności niemieckojęzycznej już w latach 70., w szczególności z albumem Ich hab’ ein zärtliches Gefühl z 1973 roku. Wśród punktów odniesienia jego dyskografii znajdują się Signalen (1984), Blauwe plekken (1989), Andere namen (2002), Vaders (2005), Kersvers (2014), Vallen of springen (2016) i Dat kun je wel zien dat is hij (2021). Równocześnie z koncertami Herman van Veen pracuje dla telewizji, pisze książki i tworzy uniwersum Alfreda J. Kwaka, co przyczynia się do poszerzenia jego miejsca w kulturze niderlandzkiej i niemieckojęzycznej.