Hazmat Modine

Osadzeni w Nowym Jorku pod koniec lat 90. wokół wokalisty, harmonijkarza i autora piosenek Wade’a Schumana, Hazmat Modine rozwinęli repertuar na pograniczu bluesa, folku, jazzu i muzyki świata. Ich twórczość łączy amerykańską tradycję z fanfarową sekcją dętą, instrumentami stroikowymi, smyczkami i wielogłosowymi harmoniami wokalnymi. Kolektyw początkowo funkcjonował w zmiennej obsadzie — wyróżniali się między innymi tubista Joseph Daley i harmonijkarz Randy Weinstein — zanim z czasem ustabilizował swoją formułę. Hazmat Modine wydali Bahamut w 2006 i Cicada w 2011, dwa albumy, które wyznaczyły fundamenty brzmienia, w którym formy bluesowe dialogują z calypso, swingiem, gospel i wpływami z Azji Środkowej. W 2013 roku do składu dołączył gitarzysta i współautor Erik Della Penna, co zapoczątkowało ewolucję w kierunku większej liczby partii wokalnych na dwie głosy oraz bardziej zwartego, piosenkowego podejścia. Następnie ukazały się Hazmat Modine Live (2014), Extra-Deluxe-Supreme (2015) i Bonfire (2023). W trakcie swojej kariery Hazmat Modine współpracowali także z Huun‑Huur‑Tu, Alash, Natalie Merchant, Kronos Quartet i Gangbé Brass Band, w duchu wymiany między bluesem, folkiem a tradycjami transnarodowymi.