James Hunter

Urodzony w 1962 roku w Colchester w hrabstwie Essex, James Hunter najpierw zyskał rozgłos w Wielkiej Brytanii pod nazwiskiem Howlin’ Wilf, w londyńskim kręgu pubów i klubów, gdzie wypracował mieszankę rhythm and bluesa, soulu i bluesa, naznaczoną amerykańskimi brzmieniami lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. Wokalista, gitarzysta i autor piosenek, Hunter rozwija bezpośrednie pisanie i precyzyjną grę, napędzane oszczędnymi aranżacjami, precyzyjnymi sekcjami dętymi i elastyczną rytmiką. Po nagraniach opublikowanych z Howlin’ Wilf & The Vee-Jays pod koniec lat osiemdziesiątych, Hunter kontynuuje karierę pod własnym nazwiskiem z Believe What I Say (1996) i Kick It Around (1999). Jego ścieżka zawodowa przecięła wtedy los Van Morrisona, z którym odbył trasy na początku lat dziewięćdziesiątych i do którego dołącza chór na A Night in San Francisco (1994) i Days Like This (1995). Nowy etap otwiera People Gonna Talk (2006), następnie The Hard Way (2008), gdzie Hunter szerzej utrwala ten styl będący jednocześnie nerwowy i elegancki, ugruntowany w klasycznym R&B bez pastiszu. Od 2012 roku nazywa swój zespół The James Hunter Six, formację zbiorową o zwartych brzmieniach, z którą wydał Minute by Minute (2013), Hold On! (2016), Whatever It Takes (2018), Nick of Time (2020) i With Love (2022), pozostając wiernym podejściu soul-blues koncentrującym się na piosence, groove i ogólnej skuteczności.