James Carter

Urodzony w Detroit, Michigan, w 1969 roku, James Carter wpisuje się w tradycję jazzu amerykańskiego, jednocześnie często zaglądając na marginesy tego gatunku. Jako saksofonista i klarnecista był aktywny na scenie Detroit, a od końca lat 80. także w Nowym Jorku. Na początku lat 90. zwrócił na siebie uwagę grą oscylującą między swingiem, hard bopem, free jazzem, bluesem i soulem. Jego pierwsze płyty jako lidera, takie jak JC on the Set (1993) i Jurassic Classics (1994), położyły fundament pod repertuar, w którym współistnieją przerobione standardy i autorskie kompozycje, podczas gdy The Real Quietstorm (1995) dopracował bardziej kameralną estetykę. Później Carter rozwijał projekty tematyczne, w tym Chasin’ the Gypsy (2000) poświęcony dziedzictwu Djang o Reinhardta oraz Gardenias for Lady Day (2003) będący hołdem dla Billie Holiday, co podkreśla jego zainteresowanie reinterpretacją historycznych postaci jazzu. Równolegle muzyk podejmował liczne współprace, m.in. z Lesterem Bowiem i Juliusem Hemphillem, występując zarówno w kwartetach, jak i z własnym James Carter Organ Trio. Nagrania takie jak Live at Baker’s Keyboard Lounge (2004), Present Tense (2008), Caribbean Rhapsody (2011) czy At the Crossroads (2011) świadczą o nieustannej pracy nad brzmieniem i dynamiką zespołu; Carter przeplata tam partie saksofonów i klarnetów w ramach balansujących między ścisłą aranżacją a szerokimi przestrzeniami improwizacji.