Jacques Schwarz-Bart

Urodzony w Les Abymes na Guadeloupe w 1962 roku Jacques Schwarz-Bart rozwija wyjątkową ścieżkę, która już od młodości łączy rytmy gwoki, których uczył się w dzieciństwie, z językiem jazzu, który później odkrywa w Europie. Po studiach we Francji i krótkiej przygodzie ze sceną polityczną Schwarz-Bart zwraca się ku muzyce w dorosłym wieku, uczy się gry na saksofonie, studiuje w Berklee College of Music w Bostonie, a następnie osiedla się w Nowym Jorku, gdzie włącza się w sceny jazzowe, soul i nu-soul z końca lat 90. i lat 2000. Jego gra wpisuje się w nowoczesny jazz, nasączony karabijskimi dziedzictwami, soul, funk i muzyką afro-diasporową, zwracając szczególną uwagę na przepływy między kompozycją, improwizacją a tradycjami rytmicznymi. Schwarz-Bart bierze udział w różnych projektach u boku muzyków takich jak Roy Hargrove, D’Angelo, Erykah Badu czy Me’Shell Ndegeocello, jednocześnie rozwijając własne, osobiste dzieło naznaczone Soné Ka La (2006), Abyss (2008), Rise Above (2010), The Art of Dreaming (2012), Jazz Racine Haïti (2014), Hazzan (2018), Soné Ka-La 2: Odyssey (2020) i The Harlem Suite (2023). Z kolejnego albumu na kolejny Schwarz-Bart bada związki między współczesnym jazzem, gwoką z Gwadelupy, haitijską muzyką korzeni i pamięcią diaspory.