Isabelle Aubret

Urodzona jako Thérèse Coquerelle w Marquette-lez-Lille koło Lille, Isabelle Aubret zaistniała na początku lat 60. XX wieku na scenie piosenki francuskiej po głośnym występie w Olympii i podpisaniu kontraktu z Jacques’em Canettim. Jej repertuar to piosenka melodyjna i tekstowa, wykonywana z jasną, często stonowaną interpretacją, uważną zarówno na słowa, jak i na linię wokalną. Isabelle Aubret wygrała Konkurs Piosenki Eurowizji w 1962 roku dla Francji z utworem „Un premier amour”, a w 1968 roku wróciła z „La Source”, która dała jej trzecie miejsce. Jej kariera rozwijała się między kabaretami, dużymi paryskimi scenami takimi jak Olympia i Bobino, a także trasami koncertowymi we Francji i za granicą. Jean Ferrat zajmuje ważne miejsce w jej drodze — jako autor, artystyczny towarzysz i trwałe źródło interpretacji — podobnie jak Jacques Brel czy muzyczne opracowania tekstów Louisa Aragona. Pomimo dwóch poważnych wypadków w 1963 i 1981 roku Isabelle Aubret kontynuowała działalność fonograficzną, wydając płyty takie jak La Source (1968), Berceuse pour une femme (1977), Vivre en flèche (1990) i Allons enfants (2016). Nagrywała też kilka albumów poświęconych Ferratowi, Brelowi i Aragonowi, przedłużając karierę skupioną na interpretacji i ciągłości francuskojęzycznej piosenki.