Eraldo Bernocchi

Urodzony w Mediolanie w 1963 roku, Eraldo Bernocchi od połowy lat 80. buduje karierę ściśle związaną z włoską sceną eksperymentalną oraz europejską sceną post‑industrialną. Początkowo aktywny w zespole Sigillum S, założonym w 1985 roku, Bernocchi pracował nad materiałem dźwiękowym opartym na elektronice, mrocznym ambientzie, rytualnych fakturach i hałasie, zanim poszerzył spektrum o dub, muzykę filmową, metal i różne formy improwizacji. Jego projekty solowe i poboczne — między innymi Ashes, SIMM, SOMMA, Charged, Obake i Metallic Taste of Blood — ukazują przekrojową praktykę, w której gitara, obróbka dźwięku i kompozycja przenikają się, nie zamykając się w jednym formacie. Na przestrzeni lat współpracował m.in. z Billem Laswellem, Mickiem Harrisem, Haroldem Buddem, Robinem Guthrie, Toshinori Kondo, Raizem i Hoshiko Yamame. Do ważnych punktów dyskografii należą Ashland (1994), Corpus (1996), Music for Fragments from The Inside (2005) z Haroldem Buddem, Winter Garden (2011) z Haroldem Buddem i Robinem Guthrie oraz Mujo (2020) z Hoshiko Yamame. Brał także udział w ścieżce dźwiękowej do filmu Nirvana i współautorstwie muzyki do Denti, przenosząc do kina gęste, atmosferyczne i świadomie hybrydowe brzmienie.