Elida Almeida

Elida Almeida urodziła się w 1993 roku w Pedra Badejo na wyspie Santiago w Republice Zielonego Przylądka. Dorastała w górskiej wiosce bez dostępu do prądu, gdzie radio i śpiewy kościelne zaszczepiły w niej pierwsze muzyczne natchnienia. Jako nastolatka śpiewała podczas nabożeństw, później występowała w lokalnym radiu, pisała pierwsze teksty i wypracowała styl czerpiący zarówno z funaná i batuque, jak i z morna oraz coladeira. Zauważył ją producent José da Silva, mieszkający we Francji i już zaangażowany w scenę z Wysp Zielonego Przylądka; zaczęła występować w barach i na lokalnych koncertach, a w 2014 roku została zaproszona do Portugalii i Francji. Jej pierwszy album Ora doci, Ora margos ukazał się w 2014 roku w kraju, a międzynarodowo w 2015 roku; brzmienie płyty budowały gitara Hernaniego Almeidy oraz sekcja rytmiczna z Nelly Cruz, Diego Gomesa i Magik Santiago. W 2015 roku zwróciła na siebie uwagę na festiwalu Musiques Métisses w Angoulême, po czym występowała w Paryżu i w Stanach Zjednoczonych, a równocześnie zyskała stałą obecność na afrykańskich scenach — od FEMUA w Abidżanie po festiwal JazzKif w Kinszasie. W tym samym roku otrzymała nagrodę RFI przyznaną przez jury pod przewodnictwem Oumou Sangaré. W 2017 roku wydała album Kebrada, na którym tradycyjne rytmy Santiago łączą się z popowymi i współczesnymi wpływami afro. Między lekkimi balladami a bardziej tanecznymi utworami muzyka Elidy Almeida pozostaje skupiona na języku kreolskim, ma narracyjny związek z codziennym życiem w Republice Zielonego Przylądka i opowiada o migracjach, przywiązaniu do wyspy oraz kobiecych losach.