Eini

Urodzona w Pello, w fińskiej Laponii, Eini, czyli Eini Hannele Pajumäki, pojawiła się na fińskiej scenie muzycznej pod koniec lat 70. XX wieku dzięki 'Yes sir, alkaa polttaa', fińskiej adaptacji 'Yes Sir, I Can Boogie' zespołu Baccara. Po nastoletnich początkach w zespole Sailons i przeprowadzce do Helsinek Eini zbudowała repertuar balansujący między disco, popem a iskelmä (fińską muzyką rozrywkową), kładąc duży nacisk na aranżacje, bezpośrednie melodie i taneczne rytmy. Jej pierwsze płyty — Eini (1978), Laululintunen (1979), Eini & Lady (1981), Jossakin jos haluat (1982) i Aika pakkaus (1983) — określiły ten kierunek, kontynuowany utworami takimi jak 'Kesä ja yö', 'Xanadu', 'Haloo hela Finland' czy 'Olen neitsyt'. W latach 80. kilka nagrań Eini wiązało się z tekstami Raula Reimana i produkcjami Jori Sivonena. Dalszy przebieg kariery skierował się pod koniec lat 80. i w latach 90. ku bardziej tradycyjnemu iskelmä, zanim na początku XXI wieku i w latach 2010. nastąpił powrót do bardziej tanecznej estetyki — m.in. dzięki płytom Mä jään (2011), Vähän kipeää (2014), Draamaa (2016), Vihdoin valmis (2020), Pimeän jälkeen (2023) i Mun vuosi (2025). Na scenie Eini koncertowała m.in. z Boogie, a później z Kuumaa kamaa, brała udział w trasach Finnhits i wystąpiła w UMK 2016 z utworem 'Draamaa'.