Glenn Ferris

Urodzony w Los Angeles w 1950 roku, Glenn Ferris najpierw kształcił się w muzyce klasycznej, zanim wcześnie zajął się jazzem pod kierunkiem Dona Ellisa, do którego orkiestry dołączył pod koniec lat 60. Amerykański trombonista, osiadły we Francji od 1980 roku, Glenn Ferris zbudował karierę łączącą jazz współczesny, post-bop, muzykę improwizowaną i epizody rockowe czy popowe, z graną stylistyką, w której potęga miedzi pozostaje związana z dużą ruchliwością rytmiczną. W Stanach Zjednoczonych bierze udział w projektach Don Ellisa, Billy’ego Cobhma, George’a Dukea czy Stevie Wondera; w Europie utrwala się na scenach jazzowych francuskich i transnarodowych, zwłaszcza u boku Henri Texiera, Steve'a Lacy'ego, Tony’ego Scotta, Brotherhood of Breath lub Orkiestry Narodowej Jazz. Glenn Ferris rozwija także własne zespoły, od tria po kvintet, a także grupę BFG i kolektyw Palatino z Paolo Fresu, Aldo Romano i Michel Benita. Jego dyskografia jako lidera obejmuje Flesh and Stone (1994), Face Lift (1996), Refugees (1997), Chrominance (2001), Skin Me! (2004), X Actimo! (2006) i Ferris Wheel (2009), do których dodano Animal Love (2020) z Glenn Ferris Italian Quintet. Glenn Ferris uczył także w Conservatoire de Paris.