Gilberto Gil

Urodzony w 1942 roku w Salvador de Bahia, częściowo wychowany w Ituaçu, Gilberto Gil od lat 60. XX wieku porusza się po różnych nurtach muzyki brazylijskiej — od bossa novy i samby po baião, forró, reggae, rock i MPB. Początkowo aktywny na scenie Salvadoru, osiedlił się później między São Paulo a Rio; wraz z Caetano Veloso, Gal Costa, Tomem Zé i Os Mutantes współtworzył ruch tropicalismo, stając się pod koniec dekady jedną z jego kluczowych postaci. Jego twórczość łączy popularne odniesienia z Nordeste, kulturę afro-brazylijską, pieśń akustyczną oraz bardziej elektryczne i syncopowane formy. Ten kierunek słychać już na Louvação (1967), a także na płytach Gilberto Gil (1968), Expresso 2222 (1972), Refazenda (1975), Refavela (1977), Realce (1979) i Quanta (1997). W 1968 roku został aresztowany przez brazylijską dyktaturę wojskową i zmuszony do wygnania w Londynie — okres ten rozszerzył jego podejście, w szczególności o reggae i powiązania między muzyką brazylijską, afrykańską i karaibską. Na przestrzeni dekad Gilberto Gil przeplatał projekty solowe, współpracę z Jorge Benem, Miltonem Nascimento czy Caetano Veloso, międzynarodowe trasy i bardziej oszczędne formy, aż po OK OK OK z 2018 roku. Jego kariera obejmuje również działalność publiczną: w latach 2003–2008 pełnił funkcję ministra kultury Brazylii.