DMX Krew

Pod nazwą DMX Krew Edward Upton od połowy lat 90. rozwija bardzo obszerny dorobek w obszarze brytyjskiej muzyki elektronicznej. Powiązany z katalogami Rephlex — wytwórni założonej m.in. przez Aphex Twina — a następnie ze swoim własnym imprintem Breakin’, DMX Krew początkowo wypracował brzmienie plasujące się między electro, synth-popem, breakbeatem a techno, z wyraźnym upodobaniem do giętkich linii basowych, suchych rytmów i futurystycznych melodii wywodzących się z electro-funku i syntetycznego popu lat 80. Albumy takie jak Sound of the Street (1996), Nu Romantix (1998) i We Are DMX (1999) położyły fundamenty tej estetyki, zanim nastąpiły bardziej eksperymentalne prace z serii The Collapse of the Wave Function w 2004 i 2005 roku. Na przestrzeni lat DMX Krew poruszał się między utworami wokalnymi, robotycznym funkiem, acid, ambientem a bardziej klubowymi, bezpośrednimi formami na płytach takich jak Wave Funk (2009), East Side Boogie (2012), Shape Shifting Shaman (2014), Glad to Be Sad (2019) i Spiral Dance (2024). DMX Krew jawi się więc jako trwały projekt, napędzany mobilnym elektronicznym pisaniem i regularną aktywnością zarówno na scenie, jak i w studiu.