Fred Wesley

Urodzony w Columbus, Georgia w 1943 roku i dorastający w Mobile, Alabama, Fred Wesley wybił się w latach 60. jako jeden z kluczowych trombonistów amerykańskiego funku, na skrzyżowaniu soulu, R&B i jazzu. Jego kariera jest ściśle związana z Jamesem Brownem, w którego zespole Fred Wesley grał, aranżował i kierował JB’s w decydującym okresie, uczestnicząc w tworzeniu języka sekcji dętej o suchym, synkopowanym i bardzo ruchliwym charakterze, słyszanym na utworach Say It Loud – I’m Black and I’m Proud oraz Hot Pants, które on współpodpisuje. Po odejściu w 1975 roku Wesley dołączył do świata George’a Clintona Parliament-Funkadelic i brał udział w kilku projektach związanych z P-Funk, jednocześnie kontynuując pracę nad własnymi projektami, w których groove funk łączy się z pisaniem jazzowym. Pod koniec lat 70. grał także z Count Basie Orchestra, co oświetla inną stronę jego gry, mocno zakorzenioną w tradycji big bandów. Jego dyskografia jako lidera obejmuje m.in. Damn Right I Am Somebody (1974), A Blow for Me, a Toot to You (1977), To Someone (1990), New Friends (1990) i Wuda Cuda Shuda (2003). Fred Wesley współpracował także z Maceo Parkerem, Pee Wee Ellisem, Soulivem, The Greyboy Allstars i De La Soul, i nadal porusza się między funk instrumental, soul-jazz i formacjami kolektywnymi.