Fred Chapellier

Urodzony w Metzu w 1966 roku, Fred Chapellier od lat 90. ubiera karierę ugruntowaną na elektrycznym bluesie, rocku i soulu, z grą na gitarze czerpiącą z amerykańskich tradycji i wyraźnym zamiłowaniem do form zespołowych. Po pierwszym okresie w Kashmir w latach 1992–1997, następnie Men in Blue u boku Big Joe Barreta, Chapellier zakłada własny projekt na początku lat 2000 i w 2003 wydaje Blues Devil, followed by L’Œil du Blues w 2005. Jego ścieżka nabiera następnie bardziej międzynarodowego wymiaru dzięki A Tribute to Roy Buchanan w 2007, a następnie Night Work w 2009 z amerykańskim wokalistą Billy Price, współpraca kontynuowana na scenie w Europie i w Stanach Zjednoczonych. Chapellier gra także w szerszych kontekstach, zwłaszcza z Jacques Dutronc na trasie w 2010, a od 2014 z Les Vieilles Canailles. Jego dyskografia odzwierciedla ruch między napiętym blues-rockiem, balladami soul i zdeklarowanymi hołdami, z Electric Fingers (2012), It Never Comes Easy (2016), Fred Chapellier Plays Peter Green (2018), Best Of 25 Years On The Road (2020), Straight To The Point (2022) i Live in Paris (2024). Chapellier bywa zarówno w klubach, jak i na dużych scenach, w estetyce bezpośredniej, skoncentrowanej na gitarze, śpiewie oraz równowadze między intensywnością rocka a frazowaniem bluesa.