Discharge

Powstały w Stoke-on-Trent w Anglii pod koniec lat 70., Discharge uformował się w 1977 roku w nurcie brytyjskiego punku, by szybko zaostrzyć swój styl po dołączeniu Cal’a Morrisa na wokalu i przyjąć bardziej surowe, szybsze i bezpośrednie brzmienie. Zespół wprowadził zwięzły sposób pisania piosenek, skupiony na wojnie, militaryzmie, porządku społecznym i przemocy państwowej, podparty agresywnymi gitarami, przesterowanym basem, skandowanym śpiewem oraz ostro tłuczonymi bębnami, które dały nazwę d‑beat. Pierwsze wydawnictwa i album Hear Nothing See Nothing Say Nothing (1982) ugruntowały pozycję Discharge na angielskiej scenie hardcore punk, tworząc jednocześnie trwałe powiązanie z muzyką ekstremalną. W połowie lat 80. zespół skierował się ku brzmieniu silniej nacechowanemu heavy metalem, słyszalnym na Grave New World (1986), po czym nastąpił pierwszy rozpad. Discharge powrócił na początku lat 90. z albumami Massacre Divine (1991) i Shootin’ Up the World (1993) w bardziej metalowym wydaniu, a następnie przeżył kolejny restart na początku lat 2000. Powrót historycznych członków zaowocował albumami Discharge (2002) i Disensitise (2008). Od przyjścia Jeffa Janiaka na wokal w 2014 roku Discharge kontynuuje działalność z poszerzonym składem, udokumentowaną m.in. na End of Days (2016), pozostając związanym ze scenami punk, crust i crossover.