David Lee Roth

Urodzony w Bloomington (Indiana, USA) w 1954 roku, David Lee Roth wybił się pod koniec lat 70. jako wokalista Van Halen — kalifornijskiej grupy, której pierwszą studyjną fazę zaznaczył do 1985 roku, na pograniczu hard rocka, heavy metalu i wpływów glam. Po rozstaniu rozpoczął karierę solową płytą EP "Crazy from the Heat" (1985), na której sięgnął po standardy pop i soul, a następnie rozwinął ostrzejsze brzmienie rockowe na "Eat ’Em and Smile" (1986) i "Skyscraper" (1988), współpracując m.in. ze Stevem Vaiem, Billym Sheehanem i Gregg Bissonettem. W kolejnych albumach — "A Little Ain’t Enough" (1991), "Your Filthy Little Mouth" (1994), "DLR Band" (1998) i "Diamond Dave" (2003) — przeplata ciężkie riffy, bluesowe aluzje, covery i bardziej radiowe utwory, z wyraźnym zamiłowaniem do melodyjnych aranżacji i bezpośrednich refrenów. Równolegle do działalności jako wokalista rockowy, David Lee Roth okazjonalnie angażował się w media, pisał wspomnienia i brał udział w kilku trasach reunion z Van Halen, dzięki czemu jego nazwisko pozostało na styku klasycznej sceny hard rockowej i szerszej amerykańskiej kultury popularnej.