Josephine Foster

Urodzona w Kolorado Josephine Foster najpierw rozwija swój głos w środowisku religijnym, zanim pod koniec lat 90. przeniosła się do Chicago, by studiować śpiew liryczny (art song). Ta droga ukazuje wyjątkowe miejsce jej muzyki między folkiem, piosenkami artystycznymi, dyskretną psychodelią a eksperymentalnym pisaniem. Foster nagrywa bardzo wcześnie domowe nagrania i na początku lat 2000 wydaje pierwsze albumy, jednocześnie uczestnicząc w kilku projektach zbiorowych chicagowskiej sceny niezależnej, zwłaszcza z The Children’s Hour, Born Heller i The Supposed. Jej repertuar łączy gitarę, fortepian, organy lub harfę z wokalnym podejściem, które czerpie zarówno z amerykańskich tradycji ludowych, jak i z Liedu oraz form dawnych. Wśród kamieni milowych jej dyskografii znajdują się Hazel Eyes, I Will Lead You (2005), A Wolf in Sheep’s Clothing (2006), zbiór niemieckich Liedów z XIX wieku w nowym opracowaniu, This Coming Gladness (2008), Graphic as a Star (2009), oparty na wierszach Emily Dickinson, a także Blood Rushing (2012), I’m a Dreamer (2017), Faithful Fairy Harmony (2019), Godmother (2022) i Domestic Sphere (2023). Po zamieszkaniu na jakiś czas w Hiszpanii, Josephine Foster nawiązała także współpracę z Victorem Herrero w ramach Mendrugo, integrując hiszpańskie teksty w jej wszechświecie.