Dorian Pimpernel

Aktywny od połowy lat 2000, Dorian Pimpernel gromadzi we Francji pięciu muzyków wokół koncepcji popu psychodelicznego, który czerpie zarówno z harmonii lat 60., jak i z bocznych ścieżek rocka progresywnego, muzyki filmowej oraz formy piosenki eksperymentalnej. Zespół najpierw zwrócił uwagę albumem Hollandia, wydanym w 2006 roku na japońskiej wytwórni Rallye, a następnie prowadził bardziej podziemną działalność w ramach francuskiej sceny niezależnej, daleki od prostego retro‑przerabiania. Grupa tworzy mocno przemyślane utwory, oparte na melodii, lecz przeszyte nieoczywistymi aranżacjami, dyskretnymi elektronicznymi fakturami i wyraźnym zamiłowaniem do niepokojących nastrojów. Ta estetyka, którą Dorian Pimpernel niekiedy łączył z ideą „moonshine pop”, przyciemnia sunshine pop, nie rezygnując z klarowności piosenek. Ścieżki zespołu krzyżują się też z kinem i francuskim niezależnym popem — niektórzy członkowie pracowali w orbicie Serge’a Bozona, Axelle Ropert czy Barbary Carlotti. W Dorian Pimpernel formalna precyzja liczy się równie mocno jak unoszenie się; muzyka porusza się między piosenką, psychodelią a art popem.