Siân Pottok

Urodzona w West Palm Beach i wychowana między Belgią a Nowym Jorkiem, Siân Pottok rozwija twórczość czerpiącą z indyjskich, kongijskich, belgijskich i słowackich korzeni, a także z amerykańskich źródeł. Kształciła się w Paryżu w szkole ATLA, a następnie w 2004 roku w konserwatorium jazzu Nadia‑Lili Boulanger. Siân Pottok zaczynała od występów w paryskich klubach jazzowych, po czym w 2009 roku osiedliła się w Nowym Jorku, gdzie śpiewała na scenach Brooklynu i Manhattanu, spotykając m.in. Richarda Bonę, Mike’a Sterna, Grégoire’a Mareta i Clarence’a Penna. Jej twórczość przekształciła się następnie w bardziej osobistą formę, na styku jazzu, folku, muzyki afrykańskiej oraz popu o subtelnych elektronicznych fakturach. Nauka gry na wiolonczeli u Vincenta Segala oraz odkrycie kamélé ngoni dzięki Abou Diarrze odegrały ważną rolę w tej ewolucji, nadając Siân Pottok bardziej organiczny stosunek do strun i rytmu. Pobyt w Indiach w 2012 roku oraz wyjazdy do południowej Afryki w 2020 i 2022 w ramach działań kulturalnych również towarzyszyły tej drodze. W 2024 roku Siân Pottok bierze udział w projekcie New’Garo, hołdzie dla Claude’a Nougaro, prezentowanym m.in. na Jazz à Vienne, Les Suds w Arles i Jazz in Marciac.