Eija Kantola

Urodzona w Pori w Finlandii w 1966 roku, Eija Kantola należy do tradycji fińskiego iskelmä, na styku piosenki popularnej, tanga i melodycznego repertuaru związanego ze scenami tanecznymi. Kantola zaczęła występować bardzo wcześnie, a karierę płytową rozpoczęła w 1988 roku pod pseudonimem Eijariitta albumem Samppanjaruusu, zanim w 1992 roku przyjęła obecną nazwę — w tym samym roku została koronowana na Tangokuningatar podczas festiwalu Tangomarkkinat w Seinäjoki. Jej ścieżka kariery umocniła się w latach 90. dzięki płytom takim jak Kiitos tästä vuodesta (1992), Yön hiljaisuus (1994), Tänään (1995), Katseet (1997) i Sata suudelmaa (1998), w repertuarze skoncentrowanym na balladach, fińskim tangu i bezpośrednio zaaranżowanej muzyce rozrywkowej. Kantola kontynuowała tę drogę w latach 2000. i 2010. wydając Kylmä kuuma ja kaunis (2000), Hyppy tuntemattomaan (2002), Legendaa (2005), Käärmetanssi (2008), Peili (2012), Kadonneet laulut (2016) i Kipinä (2021). Jej dyskografię uzupełniają także wspólne projekty z Anneli Saaristo, Marjorie, Maritą Taavitsainen i Saija Varjus, które umieszczają ją w trwałej sieci fińskiej piosenki.