Andy McKee

Od dawna osiadły w Nowym Jorku kontrabasista amerykański Andy McKee od końca lat 70. rozwija intensywną działalność na scenach Ameryki Północnej i Południowej, Europy oraz Japonii. Urodzony w 1953 roku w Filadelfii, zaczynał od fortepianu i saksofonu altowego, a w wieku 14 lat przeszedł na kontrabas, kształcąc się m.in. u Homera Menscha, Richarda Davisa i Ala Stauffera. McKee wcześnie zetknął się z wybitnymi perkusistami, takimi jak Philly Joe Jones, z którym turneował po USA i Kanadzie pod koniec lat 70., a pierwszą trasę po Europie odbył z trio wibrafonisty Walta Dickersona, dokumentowaną kilkoma nagraniami z koncertów. Osiedliwszy się w Nowym Jorku w 1980 roku, nawiązał długotrwałą współpracę z Elvinem Jonesem i od połowy lat 80. został stałym kontrabasistą Elvin Jones Jazz Machine, występując regularnie w Village Vanguard i na międzynarodowych trasach koncertowych. Pobyt w Paryżu w 1984 roku otworzył okres współpracy z Chet Bakerem, Malem Waldronem i Stevem Grossmanem, zanim przez kilka lat działał w zespole pianisty Michela Petruccianiego u boku perkusisty Victora Jonesa, koncertując w USA, Kanadzie, Europie i Japonii. Powróciwszy na początku lat 90. do Nowego Jorku, McKee przez dekadę był jednym z filarów Mingus Big Band, czasami pełniąc także funkcję dyrektora muzycznego, prowadząc równocześnie własne formacje i współtworząc tria o latyno‑jazzowym charakterze Trio Mundo. Jego akustyczna gra, zakorzeniona w spuściźnie hard bopu i w twórczości Charlesa Mingusa, wyróżnia się silnym wymiarem rytmicznym, melodyczną pracą smyczkiem i uwagą skupioną na brzmieniu zespołu. Równolegle do pracy jako sideman u muzyków takich jak Luis Bonilla czy Peter Madsen, Andy McKee od 1993 roku naucza kontrabasu, improwizacji i repertuaru Mingusa w New School for Jazz and Contemporary Music oraz opublikował w wydawnictwie Hal Leonard dwie publikacje pedagogiczne: Jazz Bass on Top (2011) i 101 Upright Bass Tips (2014).