KSU

Powstały w 1977 roku w Ustrzykach Dolnych na południowym wschodzie Polski KSU należy do pierwszej fali polskiego punku, zanim stopniowo poszerzył swój język wyrazu w stronę bardziej melodycznego rocka, czasem z akcentami folkowymi i akustycznymi. Z daleka od wielkich ośrodków kulturalnych KSU najpierw wykształcił surowe, szybkie i bezpośrednie brzmienie inspirowane brytyjskim punkiem, a swoją drogę zbudował wokół wokalisty i gitarzysty Eugeniusza „Siczki” Olejarczyka, stałej postaci w zespole, którego skład wielokrotnie się zmieniał. Zauważony na przełomie lat 70. i 80. na polskiej scenie new wave, KSU występował m.in. na Przeglądzie Zespołów Rockowych Nowej Fali w Kołobrzegu w 1980 roku oraz w miejscach takich jak Riviera‑Remont w Warszawie czy Stodoła. Ich dyskografia odzwierciedla tę ewolucję między punkową pilnością, rockowym pisaniem piosenek a przywiązaniem do regionu Bieszczad: Pod Prąd (1989), Ustrzyki (1991), Moje Bieszczady (1993), Ludzie bez twarzy (2002), Nasze słowa (2005), XXX‑lecie, Akustycznie (2008), Dwa narody (2014), Akustycznie - Epilog (2021) i 44 (2023). KSU zachowuje bezpośrednią, społeczną i często ironiczną estetykę, osadzoną w historii polskiego punku.