Matthew Bourne

Urodzony w Avebury w Anglii w 1977 roku i od dawna zamieszkały w West Yorkshire, Matthew Bourne od początku lat 2000 rozwija karierę łączącą jazz, muzykę eksperymentalną, współczesną kompozycję i formy elektroniczne. Samouk w grze na fortepianie po początkach na trombonie i wiolonczeli, wyłonił się na brytyjskiej scenie dzięki projektom takim jak The Electric Dr M, Distortion Trio czy Bourne/Davis/Kane, jednocześnie nawiązując liczne współprace z muzykami z awangardowego jazzu oraz marginesów rocka i improwizacji, wśród nich Franck Vigroux, Marc Ribot, Paul Dunmall, Annette Peacock czy Nightports. Gra Bourne’a wyróżnia się wolnym podejściem do fortepianu, często fragmentarycznym, powtarzalnym lub lyricallynym w zależności od kontekstu, a także trwałym zainteresowaniem minimalistycznymi klimatami, obcymi teksturami i krzyżowaniami między pisaniem a improwizacją. Po The Molde Concert w 2005 roku Bourne rozwija swój język dzięki Montauk Variations w 2012, a następnie moogmemory w 2016, Isotach w 2017, Irrealis w 2022 i This Is Not For You. w 2024. Znajduje go także w formatach hybrydowych, takich jak Radioland: Radio-Activity Revisited w 2015 z Franck Vigroux i Antoine Schmitt, albo na Nightports w/ Matthew Bourne w 2018, gdzie jego pianisteczne uniwersum dialoguje z wolną, atmosferyczną i zdecentralizowaną elektroniką.