Blancmange

Urodzony w Harrow na północnym zachodzie Londynu, Blancmange powstał w 1979 roku wokół Neila Arthura i Stephena Luscombe’a, po krótkim epizodzie Laurence’a Stevensa. Projekt wpisuje się w brytyjską synth‑pop i new wave początku lat 80., z suchymi liniami klawiszy, tanecznymi rytmami i melodiami zabarwionymi wschodnimi wpływami. Po pierwszym EP i udziale w kompilacji Some Bizzare w 1981 roku, Blancmange wydał Happy Families w 1982, następnie Mange Tout w 1984 i Believe You Me w 1985, po czym rozpadł się w 1986. Reaktywowany pod koniec lat 2000, Blancmange powrócił albumem Blanc Burn w 2011; problem z zdrowiem Stephena Luscombe’a spowodował, że Neil Arthur kontynuował potem projekt samodzielnie. Od tego czasu Blancmange rozwijał bardziej intymne, refleksyjne brzmienie, łącząc elektronikę pop, oszczędną new wave i fragmenty instrumentalne na albumach takich jak Happy Families Too... (2013), Semi Detached (2015), Commuter 23 (2016), Unfurnished Rooms (2017), Wanderlust (2018), Mindset (2020) i Private View (2022). Równolegle Neil Arthur prowadził też projekty Fader z Benge i Near Future z Jezem Bernholzem.