Sort Sol

Duńska scena z Kopenhagi: Sort Sol pojawił się pod koniec lat 70. jako Sods. Początkowo zakorzeniony w ostrym punku, zespół stopniowo kierował swoją muzykę ku bardziej eksperymentalnemu rockowi. Wokół głębokiego, zdystansowanego głosu Steena Jørgensena — a w składzie znajdowali się m.in. Knud Odde i Tomas Ortved — grupa przekształciła swoje brzmienie z post‑punku i cold wave w mieszankę rocka alternatywnego, mrocznych klimatów i bardziej melancholijnych melodii. Wydane jeszcze jako Sods Minutes to Go (1979) i Under en sort sol (1980) położyły fundamenty napiętej, minimalistycznej estetyki, którą Sort Sol rozwinął i skomplikował dzięki Dagger & Guitar (1983) i Everything That Rises Must Converge (1987). W latach 90. zespół otworzył się na bardziej popowe struktury i rozbudowane aranżacje na albumach Flow My Firetear (1991), Glamourpuss (1993) i Unspoiled Monsters (1996), zanim obrał bardziej bezpośredni kurs z Snakecharmer (2001). Po długiej przerwie na scenie i w działalności studyjnej Sort Sol powrócił w latach 2010. i wydał w 2017 roku Stor Langsom Stjerne, kontynuując ścieżkę naznaczoną wahaniem między rockiem atmosferycznym, napięciem noise i melodyjnym pisaniem piosenek.