Boxcutter

Pod nazwą Boxcutter Barry Lynn od lat 2000 rozwija elektroniczną ścieżkę, która narodziła się w Irlandii Północnej, na skrzyżowaniu wczesnego dubstepu, IDM, dubu, ambientu, drum and bass i wyraźnego zamiłowania do niekonwencjonalnych struktur. Najpierw dostrzeżony dzięki wydawnictwom na Hotflush, a następnie Planet Mu, Boxcutter wydał Oneiric w 2006, Glyphic w 2007 i Arecibo Message w 2009 — trzy płyty, które już ukazują płynną pisownię, z łamanymi rytmami, mglistymi teksturami i basami odziedziczonymi zarówno po dubie, jak i scenie UK. The Dissolve, opublikowany w 2011, przesuwa projekt w stronę form bardziej melodyjnych i psychodelicznych, z udziałem Briana Greene’a na niektórych utworach. Równolegle Barry Lynn założył Kinnego Records w 2009, który stał się ważnym kontekstem dla jego własnych produkcji i artystów z bliskiego kręgu. Reszta dyskografii Boxcuttera obejmuje m.in. Sheene (2018), Béaloideas (2020) i Cirrus Dubs (2021), gdzie słychać bardziej kontemplacyjne pisanie, często związane z rozproszonymi pejzażami dźwiękowymi i pulsacją mniej frontalną. Boxcutter rozwinął także inne aliasy, w tym The Host, i współpracował z FaltyDL w NeferTT. Na scenie Barry Lynn regularnie prezentuje swoją muzykę elektroniczną na żywo z gitarą lub basem, w kontekstach od klubów po wyspecjalizowane festiwale.