Geno Washington

Urodzony jako William Francis Washington w Evansville w stanie Indiana, Geno Washington osiedlił się w Wielkiej Brytanii na początku lat 60., gdy służył w US Air Force — okoliczność decydująca dla jego kariery. Odkryty w Londynie przez gitarzystę Pete’a Gage’a, objął kierownictwo Geno Washington & the Ram Jam Band, zespołu, który już w połowie lat 60. zapisał się na brytyjskiej scenie rhythm and blues i soulu dzięki bezpośredniemu brzmieniu czerpiącemu z bluesa i popu oraz energii scenicznej, silnie związanej z kulturą mod. Renoma grupy budowała się w szczególności wokół nagrań koncertowych, w tym Hand Clappin, Foot Stompin, Funky‑Butt ... Live! (1966) i Hipster Flipsters Finger Poppin' Daddies (1967), zanim zespół rozpadł się w 1969 roku. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych Geno Washington wznowił karierę solową i wydał m.in. Geno’s Back i Geno Live w 1976, następnie That’s Why Hollywood Loves Me w 1979 i Put Out the Cat w 1981. Od lat 80. Geno Washington regularnie wracał na brytyjskie sceny, kontynuując ścieżkę charakteryzującą się ciągłością między soulem, R&B i bluesem, jako bezpośredni, rytmiczny wokalista zakorzeniony w tradycji występów na żywo.