Gare Du Nord

Powstały na styku sceny holenderskiej i belgijskiej, Gare Du Nord pojawił się na początku lat 2000 jako projekt nu-jazz i lounge prowadzony przez muzyków Barenda Fransena i Ferdiego Lancee. Już na debiutanckim albumie In Search of Excellounge (2001) Gare Du Nord zdefiniował estetykę łączącą wolne groove'y, wpływy soulu i bluesa, jazzowe harmonie oraz filmowe nastroje, często zaaranżowane niczym wyimaginowane ścieżki dźwiękowe. Zespół wydał następnie kilka płyt studyjnych, w tym Sex ’n’ Jazz (2007) i Love for Lunch (2009), które pogłębiły to połączenie miejskiego jazzu, subtelnego funku i stonowanego popu, przy coraz większym udziale żeńskich głosów. Z biegiem lat Gare Du Nord przekształcił się z duetu studyjnego w sceniczną formację o zmiennej obsadzie, działającą w klubach i teatrach w Holandii, Belgii i szerzej w Europie, z Doroną Alberti jako powracającą postacią wokalną. Kompozycje Gare Du Nord funkcjonują także w kontekstach audiowizualnych — niektóre utwory zostały wykorzystane w ścieżkach dźwiękowych filmów, seriali i projektów reklamowych, co podtrzymuje wizerunek grupy pracującej na pograniczu jazzu, łagodnej muzyki elektronicznej i ilustracji dźwiękowej.