Zaïko Langa Langa

Zaïko Langa Langa został założony w Kinszasie w grudniu 1969 roku, w ślad za Bel Guide National. Zespół wpisuje się w kongijską rumbę, jednocześnie przesuwając ją w stronę bardziej nerwowego formatu skoncentrowanego na gitarach, perkusji i sebene, bez dominującej sekcji dętej. Początkowo myślany jako kolektyw młodych muzyków, Zaïko Langa Langa na lata 1970 narzucił miejską estetykę związaną z młodzieżą kisońską i spopularyzował rytm cavacha, kojarzony z perkusistą Meridjo Belobi, zanim na początku lat 80. wprowadzono formułę z atalaku, która stała się powszechna w muzyce kongijskiej. Droga zespołu naznaczona jest również licznymi odejściami i przekształceniami, z udziałem wokalistów i muzyków takich jak Papa Wemba, Félix Manuaku Waku, Bozi Boziana czy Bimi Ombale; od 1981 kierownictwo skupiło się wokół Jossarta N’Yoka Longo. W dyskografii znajdują się między innymi Non Stop Dancing (1974), Zekete Zekete 2e Épisode (1983), Nippon Banzai (1986), Ici Ça Va... Fungola Motema (1990), Avis de Recherche (1995) oraz Sève (2019). Obecny w Kinszasie, w Afryce Środkowej, w Europie i w kongijskich diasporach, Zaïko Langa Langa rozwija szybką, taneczną i chóralną rumbę na pograniczu soukous i ndombolo.