Jimothy Lacoste

Z Londynu, Wielka Brytania, Jimothy Lacoste wyłonił się pod koniec 2010‑tych z utworami publikowanymi w sieci, które szybko się rozprzestrzeniały — w szczególności „Future Bae” w 2017 r., a potem „Fashion” i „Subway System” — i wypracował osobliwą tożsamość na styku rapu, syntetycznej popu i performansu. Jimothy Lacoste stosuje rodzaj „spoken rap”, bardzo prosty, niemal monotonny, osadzony na minimalistycznych instrumentalach, z prostymi refrenami, zimnymi syntezatorami i suchym humorem, który przewraca kodami brytyjskiego rapu i wirusowej popkultury. Jego teksty skupiają się na zwykłych gestach, ubiorze, mieście i przemieszczaniu się, w celowo przesuniętej estetyce, w której obraz ma równie duże znaczenie jak utwór. Jego ścieżka rozwija się między kulturą internetową, teledyskami o ironicznej bliskości a alternatywnymi scenami rapu i popu, przy zachowaniu formatu skoncentrowanego na singlach oraz zwięzłego, powtarzalnego i bezpośredniego stylu pisania, który scala absurd, obserwację codzienności i wyraźne wyczucie inscenizacji.