Chris Brokaw

Urodzony w Nowym Jorku w 1964 roku, Chris Brokaw od końca lat 80. porusza się na styku rocka niezależnego, slowcore, post‑rocka, folku i muzyki eksperymentalnej, grając zarówno na gitarze, jak i na perkusji. Po studiach na Oberlin College zyskał rozgłos jako perkusista Codeine — kluczowego zespołu slowcore — na płytach Frigid Stars (1990) i Barely Real (1992), zanim powrócił do gry na gitarze w zespole Come, którego był współzałożycielem wraz z Thalią Zedek. Albumy Come — 11:11 (1992), Don’t Ask, Don’t Tell (1994), Near‑Life Experience (1996) i Gently, Down the Stream (1998) — rozwijają napiętą, szorstką i melodyjną manierę pisania piosenek, czerpiącą zarówno z post‑punku, jak i z amerykańskiego rocka lat 90. Równolegle, w pracy zespołowej i solowej, Brokaw rozwinął bardziej otwarty repertuar, czasem instrumentalny, mieszczący się pomiędzy akustycznymi klimatami, długimi elektrycznymi odlotami a formą piosenki — przykładowo na Red Cities (2002), Wandering as Water (2003), Incredible Love (2005), Canaris (2008), Gambler’s Ecstasy (2012), The Periscope Twins (2015) i Puritan (2020). Jego działalność obejmuje także projekty Pullman, The New Year i Dirtmusic (z Chrisem Eckmanem i Hugo Race’em) oraz współpracę z Geoffem Fariną, Evanem Dando, Thurstonem Moore’em i Rhysiem Chathanem. Brokaw komponuje również na potrzeby filmu i teatru, m.in. do i was born, but... (2004), Road (2011) i Now, Forager (2014).