Roberto Negro

Urodzony w Turynie w 1981 roku, Roberto Negro dorastał w Kinszasie, zanim osiedlił się we Francji w 1995 roku, droga, która częściowo oświeca pisanie otwarte na krążenia między jazzem, muzyką współczesną i improwizacją. Pianista, kompozytor i producent, Negro kształcił się głównie w Conservatoire de Chambéry, a później w Paryżu, gdzie rozwija prace na pogranzu muzyki kreacyjnej. Współzałożyciel Tricollectif w 2011 roku, później poszerza formaty, od solówek po duży ensemble, ze stałym naciskiem na dialog między kompozycją a spontaniczną grą. Jego dyskografia jako lidera lub współlidera obejmuje Downtown Sorry (2010), Loving Suite for Birdy So (2014), Garibaldi Plop (2017), Kings & Bastards (2018), Papier Ciseau (2020), Les Métanuits z Émile Parisien (2023) i Newborn z Ensemble intercontemporain (2024). Roberto Negro prowadzi także projekty ze Thé Ceccaldi, Sylvain Darrifourcq, Michele Rabbia czy Élise Caron, a także regularną pracę dla teatru. Jego gra na fortepianie kładzie nacisk na kontrasty barwy dźwięku, fragmentacyjne formy, skłonność do melodii pochyłej i elastyczne konstrukcje rytmiczne, w języku łączącym muzykę zapisaną, wolną improvisację i poczucie sceny zbiorowej.