Vitezslava Kaprálová

Urodzona w Brnie w 1915 roku i zmarła w Montpellier w 1940 roku, Vítězslava Kaprálová zajmuje wyjątkowe miejsce w muzyce czechosłowackiej XX wieku dzięki swojej podwójnej ścieżce kompozytorki i dyrygentki. Wykształcona w Brnie, a następnie w Pradze, zanim kontynuowała studia w Paryżu, Kaprálová bardzo wcześnie rozwija styl, który leży na pogranżu modernizmu Europy Środkowej, postromantycznego dziedzictwa, francuskiej klarowności, impresjonizmu, polirytmii i echa czeskiego folkloru. Jej katalog, zebrany w krótkim czasie trwającym mniej niż dekadę, obejmuje muzykę orkiestrową, utwory fortepianowe, kwartet smyczkowy, pieśni i utwory chóralne. Wśród najlepiej rozpoznawalnych partytur znajdują się Koncert fortepianowy op. 7, Sonata appassionata op. 6, Kwartet smyczkowy op. 8, Sinfonietta militar op. 11, Préludes d’avril op. 13, Variations sur le carillon de l’église Saint-Étienne-du-Mont op. 16, Suita rustica op. 19 i Partita for string orchestra and piano op. 20. Jej pobyt w Paryżu, gdzie pracowała między innymi z Charlesem Munchiem i w otoczeniu Bohuslava Martinů, poszerzył jej estetyczny horyzont i jej obecność na scenie współczesnej. W 1938 roku Vítězslava Kaprálová dyrygowała BBC Symphony Orchestra podczas festiwalu International Society for Contemporary Music w Londynie, kamień milowy, który często się wymienia w jej karierze. Odkrywana na nowo na przestrzeni dekad przez wydawnictwa, nagrania i badania muzykologiczne, Kaprálová pozostaje związana z krótkim, gęstym dziełem i silnie oryginalnym stylem pisania.