LUIZA

Między Rennes a Brazylią Luiza Fernandes Viana bardzo wcześnie nawiązała bezpośredni kontakt z muzyką — jej matka była brazylijską tancerką współczesną, a ojciec — francuskim kontrabasistą jazzowym. Już jako dziecko została przyjęta do konserwatorium w Rennes do specjalnej klasy przygotowanej do śpiewu operowego; otrzymała tam solidne wykształcenie wokalne i teoretyczne, które uzupełniła grą na harfie, fortepianie i gitarze. Długie pobyty w Brazylii, zwłaszcza w Amazonii, później podsyciły jej zainteresowanie repertuarami ludowymi i rytmami afro-latynoskimi. W wieku 18 lat pobyt na wyspie Reunion i studia w Beaux-Arts, gdzie zajmowała się fotografią dokumentalną, zaznaczyły jej pierwsze kroki sceniczne, aż do improwizowanego występu podczas koncertu Emira Kusturicy, który umożliwił jej poznanie pierwszego bookera i producenta. Mieszkając w Paryżu, francusko-brazylijska wokalistka ukierunkowała swoją twórczość na syntezę muzyki brazylijskiej, cumbii, popu latynoskiego, dubu i elektroniki, zwracając szczególną uwagę na harmonie wokalne. To podejście widać we współpracach z producentem elektronicznym Fakear przy „Rituals”, z dubowym duetem Mahom przy reinterpretacji „Le temps de l’amour”, następnie z Khoe-Wa, a także w „Sua Pele” u boku iZem i brazylijskiej wokalistki Flavii Coelho. Równolegle Luiza rozwija własny repertuar, kontynuowany przez projekty solowe i utwory współtworzone z duetem Bleu Soleil, które prezentuje na scenie w salach koncertowych i na festiwalach.